الشيخ البهائي العاملي (مترجم: على بن طيفور بسطامى)
219
منهاج النجاح في ترجمة مفتاح الفلاح (فارسى)
خوردن پس بايد كه بنشيند بر روى زمين مانند نشستن بندگان زرخريد ، و نبايد كه در وقت خوردن پاى را بر پاى ديگر گذارد و مربّع نشيند چنانچه متكبّران و متجبّران مىنشينند ، زيرا كه اين نوع نشستن را خداى تعالى دشمن مىدارد ، و صاحب او را مذموم مىداند » . و هر گاه دست را به طعام خوردن دراز نمائى بگوى : بسم اللَّه ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ * [ بنام خدا ، و سپاس خداى را كه پروردگار عالميان است ] . به تحقيق كه روايت شده است از امام به حق ناطق امام جعفر صادق - صلوات اللَّه و سلامه عليه - كه آن حضرت فرمودهاند : انّ الرّجل اذا اراد ان يطعم فاهوى بيده و قال : « بسم اللَّه ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ * » غفر اللَّه له قبل ان تصير اللّقمة الى فيه . يعنى : « بدرستى كه چون كسى ارادهء چيز خوردن كند و دست به جانب طعام دراز نمايد و بگويد : بسم اللَّه ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ * ، خداى تبارك و تعالى بيامرزد آن بنده را قبل از آنكه آن لقمه كه برداشته است به دهن گذارد » . و روايت شده است كه به واسطهء هر رنگى و هر قسمى از طعام كه بر سفره باشد و ارادهء خوردن آن كند سنّت است كه بسم اللَّه بگويد . و همچنين روايت شده كه سنّت است از براى هر صحنى و طبقى كه بر مائده باشد بسم اللَّه بگويد و اگر چه همهء طعامها يك رنگ و يك قسم باشد . و رئيس المحدثين در كتاب « من لا يحضره الفقيه » روايت كرده است كه : هر كس فراموش كند گفتن بسم اللَّه را بر هر رنگ از طعام ، پس هر گاه كه به خاطرش آيد بگويد : بسم اللَّه على اوّله و آخره [ بنام خدا از آغاز تا پايان اين غذا ] .